10 faktów o najbardziej znanym obrazie Georges’a Seurata

15 0
Georges Seurat – jeden z największych malarzy XIX wieku, przedstawiciel pointylizmu i neoimpresjonizmu oraz autor takich dzieł jak „Cyrk” czy „Niedzielne popołudnie na Wyspie Grande Jatte”. Artysta, który szokował krytyków, a swoje największe dzieło pokrył… kropkami. Oto 10 zaskakujących faktów o jego najważniejszym obrazie, które mogą Was zainteresować!

 

GŁÓWNĄ MUZĄ MALARZA GEORGES’A SEURATA BYŁA… NAUKA. Sam artysta powiedział: Niektórzy twierdzą, że widzą poezję na moich obrazach. Ja widzę tylko naukę. Seurat był zafascynowany teorią kolorów francuskiego chemika Ogdena Rooda i dociekaniami  Michela Eugène Chevreule’ana temat pigmentów.

OBRAZ “NIEDZIELNE POPOŁUDNIE NA WYSPIE GRANDE JATTE” NIE OD RAZU ZOSTAŁ POKRYTY KROPKAMI. Po 10 miesiącach pracy nad obrazem, prawdopodobnie pod wpływem nadmorskiej podróży i długiej obserwacji gry słonecznego światła, Seurat nagle postanowił zmienić koncepcję. Wkrótce, przypominające impresjonistyczne malarstwo płótno pokryły liczne kropki.

MALARZ NIE MIAŁ POCZĄTKOWO PEWNOŚCI, JAKI EFEKT OSIĄGNIE. Seurat zaczął eksperymentować z farbami, ale jego pracownia była zbyt mała, by w czasie pracy mógł ocenić obraz, który powinno się oglądać z oddali.

SKOŃCZENIE DZIEŁA ZAJĘŁO SEURATOWI PONAD DWA LATA. Obraz rozpoczęty w 1884 r. jest efektem prawie 60 szkiców, wykonanych podczas podglądania ludzi w paryskim parku. Potem, aby uniknąć zmian w natężeniu światła, Seurat pracował nad obrazem w pracowni wyłącznie przy sztucznym oświetleniu.

 

OBRAZ POCZĄTKOWO BYŁ PRZEDMIOTEM KRYTYKI. Przełomowa technika Seurata była szeroko komentowana i stała się tematem wielu dyskusji. Malarz zaszokował publikę mnogością kolorowych, sąsiadujących ze sobą plamek. Część krytyków szydziło też ze sztywnych postaci na obrazie Seurata: mające kojarzyć się z egipskimi postaciami, postawy te były błędnie porównane do blaszanych żołnierzy.

KOLORY NA OBRAZIE ULEGŁY ZMIANIE NA PRZESTRZENI LAT. Malując “Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte” Seurat posługiwał się nowym pigmentem, żółtym chromianem cynku, który miał odzwierciedlić kolor trawy w parku. Przez lata jednak pigment uległ reakcji chemicznej i jeszcze za życia Seurata zaczął zmieniać barwę na brązowawą.

PŁÓTNO PRAWIE SPŁONĘŁO W NOWYM JORKU. 5 kwietnia 1958 r. „Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte” wypożyczono do Muzeum Sztuki Współczesnej w Nowym Jorku, gdy sąsiednim Muzeum Whitney wybuchł pożar. Ogień uszkodził sześć płócien, zranił 31 osób i zabił jednego robotnika, ale praca Seurata została w bezpieczny sposób wyniesiona drogą ewakuacyjną przez windę.

SEURAT MIAŁ TYLKO 26 LAT, GDY ZAKOŃCZYŁ SWÓJ NAJBARDZIEJ ZNANY OBRAZ. Dzięki zaangażowaniu artysty w Société des Artistes Indépendants (Stowarzyszenie Niezależnych Artystów), reputacja śmiałego malarza rosła już przed premierą „Sunday on La Grande Jatte”. Malarz długo jednak nie nacieszył się sławą: zmarł w wieku 31 lat, prawdopodobnie na dyfteryt.

NIEDZIELNE POPOŁUDNIE NA WYSPIE GRANDE JATTE JEST WIĘKSZY NIŻ MYŚLICIE. To nie tylko najbardziej znane dzieło Seurata, ale również największe. Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte ma imponujące rozmiary 2 x 3 metry!

TERAZ OBRAZ MOŻECIE MIEĆ NA CO DZIEŃ 😉 Fani pointylizmu dzięki Cacofonia Milano mogą teraz wyjść z jednym z najbardziej znanych dzieł neoimpresjonizmu na miasto… Szkoda tylko, że nie w oryginalnym rozmiarze!

 

Dodaj komentarz